Poznań
Autor: POlek
One wcale nie chcą odejść
Sfrunęły się jak ptaki do ziarna
Zagłuszają szept chwili
Zasłaniają miasto z którym chcę się przywitać
- * * * (Lecimy każde w swoją nieskończoność...)
- * * * (Noc wsiąka w schód...)
- * * * (Są melodie...)
- * * * (Zadrżała smużka dymu)
- * * * (Zapomniałem o swoich urodzinach...)
- Babcia
- Burza w porcie
- Deszcz w Bieszczadach (Kohut)
- Druga opowieść z Nieznajowej
- Erotyk
- Gdańsk
- Jesień, bracie
- Księżyc
- McDonald’s na Szewskiej
- Medytując
- Na lubelszczyźnie
- Opowieść z Nieznajowej
- Osobność
- Pejzaż wrześniowy
- Po otwarciu drzwi
- Pobocze
- Poznań
- Pępek
- Sansara
- Wspomnienie
- Wyciszenie
- Wyciszenie
- Śpiewam pieśń Słońca
Wiersze POlka
- Opus Dei
- Ten kurewski kurpiowski świat
- Muzyka, która nie powinna istnieć
- Czy buddyzm jest religią?
- Płyty, do których wracam najczęściej
- Jesień, bracie
- wniebowstępywanie
- Próba opisu
- to był ciepły dzień
- Poezya Shpyevana
- malgo o Płyty, do których wracam najczęściej
- mc o Lama Ole w kinie Kijów
- POlek o Płyty, do których wracam najczęściej
- jo o Lama Ole w kinie Kijów
- mkluczka o Muzyka, która nie powinna istnieć
- 01 użytkowników online
- powered by WassUp
Powiedziano:
Siedzę pod moim bananowcem,
— Basho, Bananowce
krople spadają na liście.
To nie ja wsłuchuję się w deszcz,
to gałąź.
Ostatnio dodane:
Możesz zacząć od tego:
Najnowsze komentarze:
Obecni goście:
© Copyright by Apolinary POlek 1999-2008. Wszystkie prawa zastrzeżone.
Silnik: WordPress. Theme: Wordpress Themes. Spolszczenie: Adam Klimowski. Walidator XHTML.
Zostaw komentarz