Pejzaż wrześniowy
Autor: POlek
Jeszcze wczoraj
wśród źdźbeł
cichy oddech
drzemiącego wieczoru
dziś
ze świstem wiatru
na trawę
spadło echo
- * * * (Lecimy każde w swoją nieskończoność...)
- * * * (Noc wsiąka w schód...)
- * * * (Są melodie...)
- * * * (Zadrżała smużka dymu)
- * * * (Zapomniałem o swoich urodzinach...)
- Babcia
- Burza w porcie
- Deszcz w Bieszczadach (Kohut)
- Druga opowieść z Nieznajowej
- Erotyk
- Gdańsk
- Jesień, bracie
- Księżyc
- McDonald’s na Szewskiej
- Medytując
- Na lubelszczyźnie
- Opowieść z Nieznajowej
- Osobność
- Pejzaż wrześniowy
- Po otwarciu drzwi
- Pobocze
- Poznań
- Pępek
- Sansara
- Wspomnienie
- Wyciszenie
- Wyciszenie
- Śpiewam pieśń Słońca
Wiersze POlka
- Opus Dei
- Ten kurewski kurpiowski świat
- Muzyka, która nie powinna istnieć
- Czy buddyzm jest religią?
- Płyty, do których wracam najczęściej
- Jesień, bracie
- wniebowstępywanie
- Próba opisu
- to był ciepły dzień
- Poezya Shpyevana
- malgo o Płyty, do których wracam najczęściej
- mc o Lama Ole w kinie Kijów
- POlek o Płyty, do których wracam najczęściej
- jo o Lama Ole w kinie Kijów
- mkluczka o Muzyka, która nie powinna istnieć
- 01 użytkowników online
- powered by WassUp
Powiedziano:
Z powodu niemożliwości pogodzenia przeciwstawnych zasad czy ideologii wszelkie wojny toczone o słuszność jakiejś sprawy muszą prowadzić do wzajemnego unicestwienia. O wiele mniej wyniszczające są natomiast zwyczajne wojny grabieżcze: agresor stara się nie zniszczyć tego, co ma nadzieję zdobyć. Rozsądni, „ludzcy” antagoniści są zawsze zdolni do osiągnięcia kompromisu, podczas gdy jednostki „odczłowieczone” poprzez ślepe ubóstwianie jakiejś idei lub ideału są fanatykami, których oddanie się abstrakcjom uczyniło wrogami życia.
— Allan Watts, Droga zen
Ostatnio dodane:
Możesz zacząć od tego:
Najnowsze komentarze:
Obecni goście:
© Copyright by Apolinary POlek 1999-2008. Wszystkie prawa zastrzeżone.
Silnik: WordPress. Theme: Wordpress Themes. Spolszczenie: Adam Klimowski. Walidator XHTML.
Zostaw komentarz