Coś, co trzeba będzie zanucić żonie przed wyruszeniem na sierpniową wędrówkę ze Szklarskiej Poręby:

Money’s just something you throw
Off the back of a train
Got a handful of lightening
A hat full of rain
And I know that I said
I’d never do it again
And I love you pretty baby but I always take the long way home
Utwór zaśpiewany został [...]

Obejrzyjcie i posłuchajcie, od początku do końca, fragmenty konferencji prasowej Toma Waitsa na temat trwającej właśnie trasy koncertowej:

Waits to kolejny z moich ulubionych wykonawców, który wybiera się do Europy w tym roku. Dla tych, którzy tego klasyka kojarzą kiepsko (bo nie wierzę by ktoś nie kojarzył w ogóle, choćby z nazwiska), historia w pigułce:
1973 – [...]

(…) I ty spokojnie śpij, bezkształtny tłumie
Analfabetów o zwichniętych karkach,
Którego grozy nigdy nie zrozumie
Mędrzec, wojownik, skazaniec ni zdrajca.
Śpij, boś też myślał, walczył, i też zdradzał;
Czemu byś lepszy miał być niż te tuzy,
Dla których człowiek, wiara, rozum, władza
Do tego tylko, by im służyć – służy!
(…)
Pełny utwór w wykonaniu Autora oraz Przemysława Gintrowskiego i Zbigniewa Łapińskiego [...]

Piosenka napisana w czasach Stanu Wojennego. Jakże pięknie jednak opowiada o pracy we współczesnej korporacji. Zmieniły się tylko metody: zamiast zamordyzmu mamy manipulację, a zamiast kija – marchewkę.
Bajka o pszczołach
Gdzie się kończy asfalt – dom na skraju lasu
tutaj swą pasiekę ma pewien dygnitarz
Hobby czy dodatek do państwowej renty?
Ciągle jeszcze młody na emeryta
Przedwczesna ofiara zakrętu historii
czy [...]

Po przeczytaniu takiego tytułu w krakowskiej Gazecie Wyborczej pomyślałem: “Znów dziennikarze, choć z pewnym opóźnieniem, ale jednak reagują na ważną rzecz”. Kiedy zapoznałem się z artykułem, okazało się, że chodzi o coś innego niż to, co miałem na myśli. Ale tekst z Wyborczej jest świetnym uzupełnieniem.
Mnie chodziło oczywiście o muzykę. W Krakowie panuje ogromna konkurencja [...]

…wieczna tęsknota za tym, co nie nadeszło, za tym, co nie nadejdzie – dobrze mi z nią.
Słuchając przecudownej Norah Jones.

You can say the sun is shining if you really want to
I can see the moon and it seems so clear
You can take the road that takes you to the stars
I can take a road that’ll see me through

Autor piosenek, gitarzysta, chłopak, o którym nikt nic nie wiedział, dopóki w 1974 r. nie popełnił samobójstwa (lub nie przedawkował niechcący leków). Jak większość geniuszy, przewidział swoją śmierć. Dziś pierwszy raz zagości w moich progach znajomy skądinąd ekranik, a na nim – Nick Drake i jeden z jego najpiękniejszych utworów.

Poleciła mi znajoma z internetu stronę Last.fm. Siedzę już na niej od kilku godzin, ściągnąłem program i nie mogę się nacieszyć. Informacje program zbiera zarówno z internetu, jak i z Winampa, a więc liczy się też to, co słucham z dysku i z płyt.

Muszę zareklamować płytę – http://www.bertjansch.com/edgeofa.html . Bert Jansch po latach. W brzmieniu głosu słychać całe lata 60., 70. i późniejsze. Charyzma, rozsadzający człowieka spokój. Listopad. Po kliknięciu na tytuł otwiera się fragment utworu w MP3.